Człowiek-Cieć t.2

    Odcinek aż kipi od satyrycznych chwytów fabularnych. Podo­bień­stwa do znanych postaci nie są przypadkowe, od puszczania oka do czytelnika autor zapewne nabawił się tiku nerwowego, szklarze dosta­liby palpitacji serca, widząc, ile tu rzeczy zostało ukazanych w krzywym zwier­ciadle.
    Mimo niezalowego feelingu rysunkom bliżej do pietyzmu prac uznanych twórców awanturniczo-komediowych niż do undergroundowej szorstkości. Detale, anatomie, odwzorowanie ruchu, zabawy z per­spe­kty­wą i kadrowaniem ukazują Adama jako twórcę w pełni ukształ­to­wa­nego i mogącego zaatakować komiksowy mainstream w każdej chwili. A w porównaniu z wcześniejszym zeszytem artysta wskoczył na poziom wyżej w łebskim stosowaniu kolorów czerwonego i żółtego jako dopeł­nia­czy tłustego tuszowania.
 – Grzegorz Kopeć, blog ,,Death to the Zins!”